12 november 2026 • Leestijd: 2 minuten
Anderhalf jaar geleden trok ze in een nette, overzichtelijke bungalow in het Britse dorp Mountsorrel. Ze woont nog zelfstandig. “Ik heb mijn leven meer toekomstbestendig gemaakt.” Linnell, die voor haar pensioen als psychotherapeut werkzaam was en ook in dat vakgebied lesgaf, vertelt het volgens Trouw opgewekt.
Ze heeft geleerd soms ook om haar dementie te lachen. Al is dat niet eenvoudig. Rond alzheimer en de tientallen andere vormen van dementie, hangt traditioneel een aura van ‘tragedie en verwoesting’, legt ze uit. “Er is een beeld gecreëerd dat je leven na je diagnose eigenlijk al direct voorbij is. Dat je alleen nog snel voor je dood alle papierwerk moet regelen.”
De angst voor dementie ligt in het verlengde van de angst om ouder te worden en om dood te gaan, vermoedt ze volgens Trouw. “We moeten meer accepteren dat we ons hele leven lang veranderen en dat die verandering soms lastig is. We gaan ons hele leven door verschillende fases. Telkens passen we ons aan en leren we omgaan met de daarbij horende veranderingen. Bij dementie doen we echter alsof dat geen nieuwe fase is, maar meteen het einde van ons leven.”
Wij spraken dit jaar uitgebreid over (de angst voor) dementie met geriatrisch psycholoog en theatermaker Sarah Blom. In haar werk in verpleeghuizen én op het podium met voorstellingen als Dag Mama laat zij zien dat er, ondanks alles, nog verbinding mogelijk is. Soms zelfs meer dan we denken. “Het proces zo draaglijk mogelijk maken. Dat is voor mij de kern.”
Luister hieronder het hele gesprek met Sarah: