13 augustus 2026 • Leestijd: 2 minuten
‘Pensionado’ is bijna een scheldwoord en negeert het onderscheid tussen energieke 67-jarigen en kwetsbare negentigplussers. Terwijl het beeld juist heel divers is.
De grijsgedraaide langspeelplaat over de gevolgen van een onafwendbare demografische ‘ramp’ heeft volgens het EW-artikel ook een andere kant. Want vergrijzing biedt evenzeer voordelen. Om te beginnen op de krappe arbeidsmarkt. Veel ouderen werken na hun pensioengerechtigde leeftijd in deeltijd door en fungeren als mentor van jongere generaties. Die kennisoverdracht is van grote waarde.
En zonder ‘grijze vrijwilligers’ zouden veel verenigingen en (culturele) instellingen ten dode zijn opgeschreven. Ongeveer de helft van alle zestigplussers is vrijwilliger. En vrijwilligers blijken gemiddeld gelukkiger dan mensen die geen vrijwilligerswerk doen.
Veel opa's en oma's zorgen niet alleen voor elkaar maar ook minimaal één dag in de week voor de kleinkinderen. Ze helpen hun kinderen waar ze kunnen. Daarnaast biedt ruim 20 procent van de zestigers mantelzorgers aan de ouders. De leden van de zogenoemde 'clubsandwich-generatie', zorgen zelfs voor drie 'lagen': hun partner, hun ouders én hun kinderen.
De leefstijl van zestigplussers blijkt ook nog eens goed te zijn voor het milieu. Hoewel ze vaak een paar keer per jaar vliegen, is hun 'ecologische voetafdruk' geringer dan die van jongere generaties. En tot slot: ouderen plegen aanzienlijk minder misdrijven dan jongeren. De vergrijzing is een van de verklaringen voor het gestaag dalende moordcijfer.
Gerlof Leistra kwam ook nog met een oproep: "Beschouw de leden van de grijze generatie niet als overbodige geldslurpers, maar waardeer hun veelzijdige bijdrage aan de samenleving en houd ze zo lang mogelijk actief. Lang leve de zestigplussers!