• Leestijd: 2 minuten
Lonneke stopte met fulltime werken na de geboorte van haar eerste kind en ging weer parttime aan de slag toen haar jongste naar de middelbare school ging. Het gezin had het goed, voor grote extra’s werd gespaard. Na dertig jaar huwelijk wilde ze scheiden. De procedure betaalde ze zelf, dus ze ging meer werken. Ze richtte een nieuwe woonplek in met kringloopspullen en ‘krijgertjes’.
Door omstandigheden moest Lonneke een jaar eerder met pensioen. Met haar spaargeld en wat steun van haar ex-echtgenoot kon ze net rondkomen. Wel miste ze een jaar pensioenopbouw. “Ik leefde dat jaar op een minimum, maar ik was wel vrij en behield mijn gezondheid.” Lonneke gaat creatief om met haar inkomen. “Ik heb heel veel spaarpotjes voor allerlei vaste lasten en om financiële verrassingen te voorkomen.” Abonnementen en donaties zegde ze op. “Je denkt misschien: wat is nou 3 euro per maand, maar als je alles optelt is het toch wel een bedragje.”
Lang niet alle gepensioneerden kunnen doen wat ze willen
Ze doet bewust boodschappen en reizen en theaterbezoek zitten er niet in. En een elektrische fiets ook niet. Lonneke: “Als het vakantie geld en de jaarlijkse verrekening van de stookkosten binnenkomen, is het feest.” Het ongenuanceerde beeld van de rijke pensionado vindt ze best moeilijk en kwetsend. “Lang niet alle gepensioneerden kunnen doen wat ze zouden willen of kunnen zelfs maar kopen wat ze nodig hebben. Denk bij voorbeeld aan al die zieke mensen die alleen AOW hebben.”
Lonneke is vooral dankbaar en best trots dat er uiteindelijk zo’n stabiele balans is ontstaan. “Er is zoveel om van te genieten.” Zo ontmoette ze op een reünie van de middelbare school haar oude liefde weer. Ze heeft kleinkinderen en vond een betaalbare sociale 55-plusflat met twee kamers.