Betere zorg zodra beter worden niet meer kan | OuderENwijzer
Podcast Leven tot het laatst

Betere zorg zodra beter worden niet meer kan

Geschreven door: Tekst: Manon Huntjens | Foto’s: Sylia de Graaf

16 juni 2026  •  Leestijd: 4 minuten

Arts palliatieve geneeskunde Manon Boddaert over palliatieve zorg

Palliatieve zorg wordt nog vaak in één adem genoemd met ‘terminaal’ of ‘stervensfase’. Alsof het pas begint wanneer het einde al bijna vastligt. Juist dat hardnekkige beeld zorgt ervoor dat veel mensen – patiënten én hun naasten – te laat toegang krijgen tot zorg die het leven in een moeilijke fase rustiger, draaglijker en soms zelfs rijker kan maken.

Arts palliatieve geneeskunde Manon Boddaert ziet dagelijks wat er gebeurt wanneer palliatieve zorg wél op tijd wordt ingezet. Niet als verzachtende begeleiding aan het einde, maar als zorg die vertrekt vanuit een andere vraag. Zoals zij het formuleert: “Palliatieve zorg begint wanneer de vraag verandert van: hoe worden we beter? Naar: hoe blijven we zo goed mogelijk leven?”

Luister hieronder onze podcast met Marnon Boddaert. De tekst gaat verder onder de podcast.

Betere zorg zodra beter worden niet meer kan

Zorg voor de hele mens

Wat palliatieve zorg onderscheidt, is de breedte. Het gaat niet alleen over lichamelijke klachten, maar over het hele leven dat door ziekte of kwetsbaarheid wordt geraakt. Over pijn en benauwdheid, maar ook over angst, verlies van rollen, relaties die veranderen en vragen over betekenis en afscheid.

Boddaert spreekt over vier dimensies van zorg: lichamelijk, psychisch, sociaal en spiritueel. “Het gaat niet alleen om de ziekte, maar om de mens die met die ziekte leeft.” Die brede blik maakt het gesprek menselijker. Het gaat niet alleen over behandelingen, maar over wie iemand is, wat iemand nodig heeft en wat voor hem of haar nog van waarde is.

Waarom het gesprek vaak uitblijft

Dat palliatieve zorg voor veel mensen vaag blijft, is niet vreemd. Lange tijd was het geen vast onderdeel van opleidingen, terwijl vrijwel iedere zorgverlener ermee te maken krijgt. Daardoor ontstaat een herkenbaar patroon: zorgverleners en patiënten wachten op elkaar. De één wil het niet te vroeg benoemen. De ander durft er niet om te vragen. Beiden denken: de ander is er nog niet aan toe. Met als gevolg dat belangrijke gesprekken pas plaatsvinden wanneer de ruimte ervoor kleiner is geworden.

Wie zet de eerste stap?

Veel mensen verwachten dat de arts het initiatief neemt. Dat is begrijpelijk. Zorgverleners voeren dit soort gesprekken vaker; voor patiënten is het vaak nieuw en beladen. Tegelijk helpt het als mensen weten dat ze zélf vragen mogen stellen, zonder precies te weten hoe dat heet.

Vragen als:

  • Wat is in mijn situatie nog het doel van behandelen?
  • Waar ben ik bang voor, en waar hoop ik op?
  • Wat wil ik absoluut wel of niet meer?
  • Wat betekent kwaliteit van leven voor mij?

Het hoeft geen groot gesprek te zijn dat alles in één keer oplost. “Vaak ontstaat helderheid in kleine stapjes,” zegt Boddaert. “Een gesprek vandaag, een vervolg over een paar weken.”

Betere zorg zodra beter worden niet meer kan

Ook zorg voor naasten

Palliatieve zorg richt zich niet alleen op de patiënt, maar ook op de mensen eromheen. Uit liefde proberen naasten elkaar vaak te beschermen door moeilijke gevoelens niet te delen. De patiënt wil de partner niet belasten. De partner wil sterk blijven.

Maar juist die wederzijdse bescherming kan afstand creëren. Wanneer zorgen en angsten voorzichtig gedeeld worden, ontstaat er vaak meer rust en verbondenheid. Niet minder hoop, maar een andere vorm ervan.

Wat u vandaag al kunt doen

U hoeft niet te wachten op een crisismoment om hierover na te denken of te praten. Het helpt om:

  • Te beginnen bij wat voor u belangrijk is in het leven;
  • Gesprekken klein en behapbaar te houden;
  • Uw huisarts te betrekken als eerste aanspreekpunt;
  • Betrouwbare informatie te zoeken over wat palliatieve zorg inhoudt.

Tot slot

Palliatieve zorg is geen zorg voor de laatste dagen, maar zorg die het leven ondersteunt wanneer beter worden niet meer kan. Of zoals Boddaert het zegt: “Het gaat niet om opgeven. Het gaat om verschuiven van doel: van genezen naar zo goed mogelijk leven.”

Wie het gesprek durft te openen, ontdekt vaak dat daarachter niet het einde schuilt, maar juist meer rust en helderheid om te leven met wat er is.

Verder luisteren

In OuderenWijzer, een podcast van ANBO-PCOB over leven tot het laatst, spreekt Manon Boddaert uitgebreider over palliatieve zorg, het voeren van moeilijke gesprekken en de rol van hoop, ook wanneer beter worden niet meer mogelijk is.

De hele aflevering is hieronder te beluisteren:

Waar kunt u nog meer naar de podcast luisteren?

Er zijn, naast onze website, meerdere manieren om onze podcast te beluisteren. U vindt alle afleveringen op de onderstaande platformen:

Levenseinde en nalatenschap

Alles over Palliatieve zorg

Ontdek wat palliatieve zorg écht inhoudt: zorg die verzacht, ondersteunt en respectvol begeleidt in de laatste levensfase.

anbo-pcob-tipgids-palliatieve zorg-03

Reacties

Reactie

Uw e-mailadres wordt niet getoond. Alleen uw naam is zichtbaar bij de reactie.