Wat doet het wereldnieuws van nu met u?

Er worden oorlogen gevoerd, de politieke spanningen nemen toe, de aarde warmt snel op en de Nederlandse overheid adviseerde ons om een noodpakket in huis te halen. Wat doet al dat verontrustende nieuws met u? We vroegen het aan drie bewuste ouderen.

Hans van den Boom (73)

Woont in Bergen op Zoom en wil een zo klein mogelijke ecologische voetafdruk achterlaten

“Wat me het meeste zorgen baart, is hoe snel de aarde opwarmt. Oorlogen zijn van tijdelijke aard, dat hoop ik tenminste, maar de klimaatverandering is straks onherroepelijk. Weinig mensen lijken zich daar echt zorgen over te maken, de actieve jeugd uitgezonderd. Ik vrees voor de toekomst en toch ben ik geen pessimist. Binnen mijn kring van invloed probeer ik een steentje bij te dragen.”

“Mijn vrouw en ik leven heel bewust. We laten de auto zoveel mogelijk staan, we verplaatsen ons lopend of met de elektrische fiets. We eten vaker vegetarisch en letten goed op wat we kopen. Of onze keuzes echt zin hebben, is natuurlijk de vraag. Maar als we het niet deden, zouden we ons schuldig voelen. Verder doe ik veel vrijwilligerswerk bij de Bergse Actieve Senioren en organiseer bijvoorbeeld wandeltochten en filmclubavonden. Die afleiding doet me goed.””

“Het wereldnieuws wordt gedomineerd door een man die dagelijks ingrijpende keuzes maakt. Hoe naar ik dat ook vind, dát kan ik niet veranderen. Wanneer het nieuws heel heftig is of als ik wereld leiders de klimaatcrisis hoor ontkennen, zoek ik naar de dingen waar ik wél invloed op heb. Zoals het maken van bewuste keuzes en vrijwilligerswerk. Ook helpt het me om actief en nieuwsgierig te blijven – lezen, wandelen, biljarten met vrienden of naar de film. Afleiding zoeken en plezier maken houden je optimistisch.

Duuf Steenis-Kleyn (85)

Woont in Heerhugowaard en wenst dat de samenleving minder gaat oordelen

“Ik wil ’s avonds altijd het journaal van zes uur zien, maar steeds vaker kijk ik met tranen in mijn ogen. Waar is iedereen toch mee bezig? Al die doden. De wereld is een verschrikkelijke plek geworden, waar alles om macht lijkt te draaien. Zoveel mensen zijn alleen nog maar met zichzelf bezig.”

“Onlangs las ik een oproep op sociale media van een stel dat een nieuw baasje voor hun 16-jarige kat zocht. Zonder te vragen naar de achtergrond daar van, beginnen dan allemaal van die toetsenbord criminelen deze mensen te veroordelen. Stop daar gewoon mee! Aan al die oordelen heeft niemand iets. Je mag best voor je mening uitkomen, maar doe dat op een respectvolle manier. En dát wens ik politici en alle wereldleiders net zo goed toe.”

“Ondanks alles wat er gaande is, ben ik een positief mens. Mijn grootouders zaten in het verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog en zeiden vaak tegen me: ‘Hoe moeilijk het nu ook is, het zonnetje gaat altijd weer schijnen.’ Je moet hoopvol en idealistisch blijven en nooit je hoofd laten hangen.”

“Mijn slogan is niet voor niets: liefde, leven, vrijheid. Dat geef ik op mijn beurt door aan mijn kinderen en kleinkinderen. Zodat ze niet lamgeslagen worden door alles wat er gaande is, maar onthouden dat het weer beter zal worden én dat ze, als dat nodig is, in verzet kunnen komen. Tegelijk hoop ik, vooral voor hen, dat het tij keert.

Hub Veder (70)

Woont in Sittard. Hij bereidt zich voor op mogelijke noodsituaties, maar probeert vooral bij de dag te leven.

“Ik volg het nieuws goed en ben er veel mee bezig. Mijn vrouw en ik zijn niet zo bang voor oorlog, maar dat de stroom hier zou kunnen uitvallen vinden we wel een angstig idee. We zijn er totaal van afhankelijk! We hebben een tankstation met een broodjeszaak, die moeten dan meteen dicht. Bovendien werkt de lift dan niet meer, waardoor mijn vrouw – die vanwege een dwarslaesie in een rolstoel zit – niet meer naar onze bovenwoning kan komen.”

“Van nature ben ik een positief en vooruitkijkend mens. Ik zoek dan ook vooral naar oplossingen. Zo onderzoek ik of we een accu kunnen aanschaffen waarmee we de lift in noodgevallen toch kunnen gebruiken. Ook kijk ik of we de kelder kunnen inrichten als schuilkelder. Vroeger zat boven die kelder een stalling voor bussen, dus plafond en muren kunnen een zware belasting aan. Het is prettig om zo’n ruimte achter de hand te hebben. Mijn moeder was vroeger altijd bang voor onweer en zodra het begon te donderen, nam ze ons mee naar de kelder. Daar zaten we dan totdat het over was.”

“Tegelijk wil ik bewust niet elke dag bezig zijn met de ellende die mogelijk op ons afkomt. Ik werk gewoon door en wil positief blijven. Wat de toekomst zal brengen, weten we toch niet.”

Wat doet het wereldnieuws van nu met u?

Hans van den Boom (73)

Woont in Bergen op Zoom en wil een zo klein mogelijke ecologische voetafdruk achterlaten

Duuf Steenis-Kleyn (85)

Woont in Heerhugowaard en wenst dat de samenleving minder gaat oordelen

Hub Veder (70)

Woont in Sittard. Hij bereidt zich voor op mogelijke noodsituaties, maar probeert vooral bij de dag te leven.

Reacties

Reactie

Gerelateerde artikelen

'Wie ben je nog als je niet (meer) werkt?'

Afhankelijker worden van anderen, hoe ga je daarmee om?

Wat geven wij door aan de volgende generaties?

Meld u aan voor de gratis nieuwsbrief