Interviews met bekende Nederlanders

Willeke Alberti: 'Ik ben zo dankbaar voor wie ik nog wel om me heen heb’

Geschreven door: Rianne van der Molen | Foto's: Janita Sassen

• Leestijd: 3 minuten

Na een paar zware jaren begint Willeke Alberti langzaam maar zeker weer op te krabbelen. Het verschijnen van de driedubbel-cd ‘De liedjes van mijn leven’ is een nieuwe mijlpaal. En hét bewijs van het helende effect van muziek.

Willeke Alberti is pas twaalf jaar oud als ze met haar beroemde vader een plaatje opneemt. In het duet vraagt ze haar “pappie” of ze ooit, net als hij, zingend door het leven zal gaan. Hij antwoordt “Ja, kindje”, maar legt de nadruk op later, als ze ouder en wijzer is. In werkelijkheid wilde Willy Alberti (echte naam Carel Verbrugge) helemaal niet dat zijn dochter de muziekbusiness in zou gaan. “Mijn vader kende dat wereldje natuurlijk door en door. Hij wist als geen ander hoe moeilijk het is om jezelf te blijven als je eenmaal bekend bent bij een groot publiek.”

Staande afbeelding Willeke Alberti - OuderENwijzer

Weg stem, weg kracht

Ooit omschreef ze zichzelf als “manisch positief”. Wat er ook in haar privéleven gebeurde, de knop ging om zodra ‘de koningin van het levenslied’ het podium betrad. “Maar later, toen Daniëlle ernstig ziek werd, kreeg ik moeite met zingen.” Daniëlle is haar oudste dochter die in 2023 overleed. “Dat werdgaandeweg steeds erger en op een gegeven moment had ik haast geen stem meer over. Bovendien voelde ik de kracht in mijn benen afnemen. Ik heb zelfs nog een tijdje een rolstoel nodig gehad. Ik ging van de ene naar de andere keelarts, maar die concludeerden allemaal hetzelfde: met mijn stembanden was niets aan de hand. Uiteindelijk kwam ik bij de kno-arts Dennis Kox in Haarlem terecht. Hij hoorde mijn verhaal aan en zei dat ik een Alberti en een Verbrugge in me had. Alberti is veel brutaler dan Verbrugge, die komt op en gaat aan. Maar wat Alberti eigenlijk doet, is het verdriet wegzingen waar het verlegen meisje Verbrugge geen raad mee weet. Daniëlle ging dood, mijn lieve broertje Tonnie stierf, tante Willy, tante Beppie... Het was me allemaal te veel geworden, ik wist niet hoe het verder moest.”

Een kijkje achter de schermen!

Willeke Alberti - foto -2 - Ouderenwijzer

Alberti én Verbrugge

Kox deed meer dan aandachtig luisteren. Hij raadde Willeke aan met personal coach Sanne in gesprek te gaan. Nu, jaren later, zijn die twee nog altijd niet uitgepraat. “Sanne is een geschenk. Ik kan haar alles vertellen. Dat had ik nooit eerder gedaan, mijn hart luchten. En het helpt. Zo zorg ik ervoor dat de boel niet nóg eens gaat verkleven. Ik denk dat Alberti en Verbrugge de laatste tijd wat meer in elkaar zijn gaan overlopen. Het verdriet blijft natuurlijk. Dat merk ik vooral als ik bepaalde liedjes zing. Ze zijn allemaal gekoppeld aan herinneringen. 'De glimlach van een kind’ bijvoorbeeld hebben we opgenomen toen Daniëlle werd geboren en ja, dan...” Willeke veegt een traan weg, legt een hand op haar keel en vervolgt zachtjes: “Dan krijg je dit.” Het samenstellen van ‘De liedjes van mijn leven’ – 66 nummers in totaal – zal om die reden niet altijd makkelijk zijn geweest, maar, beaamt ze onmiddellijk: “Blijdschap en dankbaarheid overheersen.”

De 5 vragen voor Willeke

Van brood tot Shaffy

“De driedubbel-cd is een hommage geworden aan al die mensen met wie ik heb samengewerkt. Tekst schrijvers, muzikanten, collega’s... ik zag iedereen weer voorbijkomen. Ik herinner me Ramses Shaffy, zo’n fijn mens, maar ook Rob de Nijs, Robert Long, Herman Brood. En Paul de Leeuw natuurlijk, die ervoor heeft gezorgd dat ik in 1994 kon mee doen aan het Eurovisiesongfestival, met het nummer ‘Waar is de zon?’ Ik eindige als één na laatste, met vier punten geloof ik, maar ik vond het een fantastische ervaring.

Het lied was geschreven door Edwin Schimscheimer en Coot van Doesburgh. Ik moest tijdens het zingen aan mijn vader denken – ‘Waar ben je gebleven, waar ging je naartoe?’ – maar Coot vertelde me later dat zij het had geschreven voor een vriend die aan aids was overleden. Sindsdien is het een soort lijflied op de Gay Pride, een evenement waarop ik ieder jaar weer met veel plezier en liefde optreed.”

Willeke alberti - zwart wit foto - ouderenwijzer - staand

Het familie-dna

Ook te beluisteren op ‘De liedjes van mijn leven’: een duet met achterneefje Kelsey Verbrugge en een duet met kleindochter Mila Lerby. “Zingen met Mila was zó ontroerend. Ook omdat zij op dat moment ongeveer even oud was als ik toen ik samen met mijn vader ‘Pappie, mag ik je iets vragen’ opnam. De cirkel lijkt rond. Ik kom zelf uit een muzikaal gezin, maar mijn kinderen en kleinkinderen hebben hetzelfde dna. En ook de partners van mijn kinderen kunnen prachtig zingen.

De kleine Fender, het jongste kind van Johnny en Anouk, is helemaal weg van films en musicals. Hij is inmiddels acht, maar wil nog steeds graag samen mijn oude hitje ‘Norman’ zingen. Laatst kwam hij enthousiast vertellen over ‘The Wizard of Oz’, met Judy Garland, mijn heldin van vroeger. Ik heb haar in 1960 nog live gezien, in het Tuschinski Theater.” Willeke wil nog één ding zeggen over de moeilijke tijd die achter haar ligt. “Een kind verliezen is zo’n beetje het ergste wat je kan overkomen. Maar ik ben zó dankbaar voor wie ik allemaal nog wel om me heen heb. Kinderen, schoonkinderen, hun ouders, kleinkinderen, binnenkort misschien zelfs een achterkleinkind, het is één grote club van verschillende families. Zoveel mensen die voor mij het leven de moeite waard maken. En de muziek, natuurlijk! Dus ga ik door, precies zoals Daniëlle dat me heeft gevraagd.”

De dilemma's voor Willeke Alberti

Een privévoorstelling

Binnenkort is er weer een optreden, vrij kleinschalig, maar toch: de Verbrugge in haar kan zich daar nu al zorgen over maken. of ze wel goed bij stem zal zijn. Of het haar gaat lukken om het lied te zingen dat haar na al die jaren nog altijd zo dierbaar is: 'Samen zijn'. Voor dit dankbare, eenkoppige publiek zingt ze zachtjes het refrein: “Samen zijn / Is samen lachen, samen huilen / Leven door dicht bij elkaar te zijn / Samen zijn / Is sterker dan de sterkste storm / Gekleurder dan het grauwe om ons heen / Want samen zijn, ja, samen zijn / Dat wil toch iedereen?” Dan stopt ze, lacht vrolijk en maakt een kleine buiging. Als een echte Alberti.

De 5 voor Willeke

"Geweldig! We moeten meer en beter voor ouderen zorgen, want we kunnen een hoop van ze leren."

"Hier, waar ik nu woon! Ik heb veel van de wereld gezien, maar dit is echt mijn plekje. Thuis."

"Als het een beetje mooi weer is, doet de hele straat mee met gezellige bijeenkomsten. Net als vroeger in de Jordaan. lekker zingen met z'n allen. Samen dansen. Samen lachen. En af en toe samen huilen. Dat mag ook."

"Dat is wel de bedoeling, maar niet iedereen krijgt de tijd om dingen mee te maken waarvan je wijzer wordt. Ik ben nog elke dag dingen aan het leren en afleren."

"Dat vind ik een moeilijke vraag... ik zou zo een, twee, drie niet kunnen noemen. Of ja, misschien wel één ding, maar goed, ik hoef niet álles te vertellen, toch?"

Levensloop

Willeke Alberti staande afbeelding kleur - OuderENwijzer

1945 Op 3 februari in Amsterdam geboren als Willy Albertina Verbrugge.

1958 Eerste single (met haar vader): Zeg pappie ik wilde u vragen.

1965 Edison voor haar eerste Ip Willeke.

1970 Speelt de hoofdrol in de tv-serie De kleine waarheid.

1971 Gouden Televizier-Ring voor haar rol in De kleine waarheid.

1975 Rol in de film Rooie Sien.

1981 Gouden Harp voor haar carrière

1993 Edison in de categorie Levenslied.

1994 Deelname Songfestival.

1996 Ridder in de Orde van Oranje-Nassau

2008 Majoor Bosshardt Prijs voor haar Willeke Alberti Foudation

2020 Edison Oeuvreprijs

2026 Driedubbel-cd De liedjes van mijn leven.

Enkele van Willeke Alberti's bekendste nummers: Spiegelbeeld (1963); Niemand laat zijn eigen kind alleen (1983); Samen zijn (1987); De glimlach van een kind (1995).

Willeke is moeder van drie kinderen uit drie huwelijken en oma van zeven kleinkinderen.

Gerelateerde artikelen

Ruth Jacott

Ruth Jacott: 'Die eenvoud, dat is wat ik wil, terug naar de kern'

Ruth Jacott is fit, dankbaar en vol levenslust. Ooit zei ze dat ze geen moeite heeft met ouder worden, maar die woorden neemt ze terug.

21 juli 2026

Hans van Breukelen

Hans van Breukelen: 'In de zomer van 1988 heb ik wekenlang op een roze wolk geleefd''

Falen en succesvol zijn liggen volgens Hans van Breukelen héél dicht bij elkaar. Als hij de balans van zijn leven opmaakt, is de uitkomst duidelijk: “Ik ben een enorme mazzelkont.”

09 juni 2026

Anita Witzier

Anita Witzier: 'In andere culturen ziet men ouder worden als groei'

Anita Witzier (64) is met minder haast en meer aandacht zo’n beetje aan de derde fase van haar leven begonnen. Ouder worden is lastig en prachtig, vindt ze. “Zoiets kan naast elkaar bestaan hè? En dat mág ook!”

21 april 2026